"ÇOCUKLUK HİSSİM"
"ÇOCUKLUK
HİSSİM"
Annem babamı kaybettiği zaman genç bir
kadındı. Onun ölümünden sonra asıl oturduğumuz büyük pembe evden çıkmış ve
yanındaki küçük eve girmiştik. Ben, b ir müddet için dayılarımın yanında
kalıyordum. Fakat, babamın yerine bir başkasının geleceğini bana ihsas ediyorlar
ve beni hissen hazırlıyorlardı. Bir gün, dayımla o küçük eve gittik. Annem yeni
bir elbise giymiş beni güler yüzle karşıladı. İçeride yabancı bir bey oturuyordu
ve annem onun yanında eskiden adet olduğu üzere kapanmadan geziyordu.
Vaziyeti anladım, fakat babamın yerinde
gördüğüm bu adama tahammül edemeyecektim. Baktım, duvarda babamın palası asılı.
İçimden gelen bir hisle ona sarılmak ve hiç kabahat ve kusuru olmayan bu beye
saldırmak istedim. Fakat, derhal bir şey söylemeden bu hislerimi yendim ve
kalkarak oradan koşarcasına kaçtım. Bundan sonra aylarca anamı görmedim .
Fakat sonradan o çok asil üvey babam Ragıp
Bey ile dost oldum ve bana iyi bir mürebbi oldu. Anamın da genç yaşında böyle
bir aile bağını yapmış olmasını takdir ettim. Ancak çocukluk hissim benim babamı
kaybetmiş olmama karşı bir isyandan ibaretti.
Gazi Mustafa
KEMAL
4 "Afet İnan,
Atatürk'ten Hatıralar:2 Kemal Atatürk'ü Anarken, Ankara 1955, s.24
Yorumlar
Yorum Gönder