MAHALLE KAVGALARI
Mustafa Kemal'in evinin önü genişce idi. Ekseriya çocuklar
burada toplanır, oynardık. O daima penceresinde, elinde bir kitap ile vakit
geçirir ve arada sırada çıkan çocuk kavgalarında hakem vazifesini görür,
gürültücüleri yatıştırırdı.
Her çocuğun kendisini men edemediği oyunlara onun girdiği
görmedim. Ya seyirci kalırdı, yahut elindeki bir çubukla yerde birtakım çizgiler
çizer, resimler yapardı. Güreşi çok severdi. Kendi güreşmezdi, fakat çocukları
güreşe teşvik eder, tatlı tatlı seyrederdi. Kuvvetli çocuklara kıymet
verirdi.
Bilmem başka şehirlerde de var mı idi?
Seliinik'te, bilhassa Ramazan gecelerinde mahalle delikanlıları
ve çocukları arasında adeta muharebe yapılırdı. Bu bakımdan Islahhane, Koca
Kasırnpaşa, Akçamescit ve Yenikapı mahalleleri kuvvetli ve itibarda idiler. Bu
iddialı muharebelerde sopa ve taş rol oynardı.
Islahhane ve Ahmet Subaşı mahalleleri arasında cereyan eden bir
gece muharebesinde lslahhanenin harp karargahı Mustafa Kemal'in kapısı önüne
rastlamış idi. Kendisi de kapısı önünde benimle konuşuyordu.
Salih Bozok, Ahmet Subaşı tarafında idi. Harp kızışmış idi.
Karşıda Komite Hasan adında tehlikeli bir delikanlı var idi. Bizim tarafta da
cesaretiyle meşhur Kurt Hüseyin harbi idare ediyordu. İki tarafın keşif kolları
ilerlemeye cesaret edemiyor, tirbirlerinden çekiniyorlardı. Bir aralık Nohutçu
Arap Hasan geldi:
-Ne oluyor?
Diye Arap şivesiyle vaziyeti sordu.
Mustafa Kemal'in:
-İki taraf da birbirinden çekinmektedir. Hangi taraftan bir tek
çocuk ani ve seri bir hücum yaparsa öbür tarafı mağlup edecektir! Demesi üzerine
Arap Hüseyin'in çocuklardan birisinin elindeki, "lobuf' tabir edilen bir sopayı
kapmasıyla hücum etmesi bir oldu ve bu suretle harp kazanıldı.
Ortalık kızışmıştı. Biz de vaziyeti takip ediyor, ağır ağır
ilerliyorduk. Bir çıkmaz sokağın başına gelmiş idik. Bir gölge gördük. Ben
elimdeki iki kiloluk taşı bu gölgeye doğru atacak vaziyet almış idim. "Of Of "
diye gölge haykırdı. Bağıran Salih idi. Halbuki taş henüz benim elimde
bulunuyordu. Mustafa Kemal bu hadiseye bayılmış idi. Arkadaşımız Salih'le bir
araya gelince hadiseyi tekrarlatır, alay eder, gülerdi.
Hatta Cumhurbaşkanı olduktan sonra bile, Atatürk, bazı geceler
Çankaya Köşkü'nde bu hadiseyi bana naklettirir ve Bozok Salih'le eğlenirdi.
Görülüyor ki onda kumandanlık ruhu, daha çocukluğunda bile ilk işaretlerini
venneye başlamış bulunuyordu.
Mustafa Kemal küçüklUğUnde de büyük insan idi. O kadar ki
kendisinin hatta çocukluğunda dahi çocuk olmadığı söylenebilir.
Asaf İLBAY
"Atatürk'ün Hususi Hayatı", Tan Gazetesi Yıl: I, Sayı: 175, 11 Haziran 1949, s.2
"Atatürk'ün Hususi Hayatı", Tan Gazetesi Yıl: I, Sayı: 175, 11 Haziran 1949, s.2
Yorumlar
Yorum Gönder